Tailer integratua Trinitate plazan - Azken emaitza -

Nire interbentzioare helburua Trinitate plaza biziberritzea izan da jatorrizko itxura aldatu gabe. Horretarako, mugikorrak diren altzari urbanoak eta estalkia planteatu ditut, momentuan plazan dauden pertsonen beharrizanen arabera jarri ahal izateko edo ez.

Altzari urbano horiek hainbat elementuk osatzen dituzte amankomunean, hala nola, eserlekuak, farolak, zaborrontzik... Elementu hauek beraien artean akoplatzen dira eta beharren arabera jarriko dira elementu gehiago ala gutxiago. Estalkien kasuan ere, plazako pertsonen esku egongo da estalkirik jarri edo ez, eta jartzekotan estalki bat, bi edo hiru jarri.

 

 

Unai

Making off - tailer integratua-

Trinitate plaza - Influentziak-

Trinitate plazari buruz egindako galdeketetatik ateratako ondorioei so egin ondoren, plazaren nire interbentzioa planteatzen hasi naiz.

Aterpe bat behar dela deritzot plazako erabilera gehiago sustatzeko, batez ere eguraldi kaskararekin. Horretarako estalki elastikoak planteatuko ditut inguruko hormetara mosketoi bidez teinkatuak. Eguraldi ederrarekin kendu ahal izango direnak eta, kaskarrarekin berriz jarri.

 Eredu gisa Sert enparatzako kioskoko estalkia hartu dut.



























Gainontzean altzari urbano mugikorrak planteatzen ditut, plazan jarri eta kendu ahal izango direnak beharren arabera (eserlekuak, farolak, zakarrontziak....)

Eredu gisa LEGO jokoa hartu dut, bertako piezak inspirazio iturri gisa hartu baititut altzari hauen diseinurako.

 

 

 

 

 

Unai Etxeita

Trinitate plaza - Beharrak-

Trinitate plazan egin behar dugun interbentzioa egiterako orduan, ezinbestekoa iruditzen zait Donostiako alde zaharreko biztanleen iritzia plaza honekiko, bertako bertuteak eta gabeziak zeintzuk diren jakin ahala izateko.

Hiru pertsona ezberdinei egin diet galdeketa txiki bat.

Alde batetik Oihan eta Asierri, 22 urte.

Gazte bien esanetan plaza honek duen bertutea bere kokapena da, alde zaharraren bihotzean kokatzen bait da eta aisialderako gune bilakatu daitekeelako. Kirola egiteko aukera ere ematen diela esan zidaten bertako frontoian, nahiz eta asko erabiltzen ez duten.

Gabezien artean biak bat etorri ziren aterpe baten beharrean. Donostia leku euritsua izanik, askotan plazaren erabilera ezerezean gelditzen dela diote. Eserleku erosoago batzuen eta zaborrontzien beharra ere nabarmendu zidaten Oihanek eta Asierrek.

Eta bestetik, Jexux Mariri, 67 urte.

Jexux Marik Trinitate plazari begirune berezi bat diola aitortu zidan plazari buruz galdetu eta segituan. Gaztetan bertara herri kirolak ikusten joatea ohikoa zela gogoratzen du nostalgia puntu batekin. Gaur egun gauzak asko aldatu direla dio, plazak bere xarma galdu ote duen galdetzen dio bere buruari eta ez dela apenas erabiltzen dio. Jazzaldian soilik dela notizia Trinitate plaza diozte indignazio puntu batekin. Zaborrontzien kontua ere gogorarazi dit gizon zintzo honek, gutxi omen daude.

Elkarrizketa hauetatik atera dudan konklusio nagusia zaborrontzien beharra da, baita aterpe eta jarleku erosoen beharra ere. Eta, ahal den heinean, plaza biziberritzea lortu behar dudala.




Unai Etxeita

Plaza de la Cebada, Madril.

Egutegi arazoak zirela medio, pena handiz, ezin izan nuen Madrilera bidaia egin eta bertako txokoak ezagutu nire klasekideekin. Hala ere, bertan bisitatu zituzten txoko ezberdinak aztertzea ariketa aproposa iruditu zait tailer integratuko proiektua aurrera eramateko erreferentziatzat. Egia esan denak ere espazio interesgarriak iruditu zaizkit, baina atentzioa deitu didana La Cebadako plaza izan da.

Cebadako plaza hontan exyzt kolektiboak, boluntario batzuekin batera, zenbait hastetan egindako proiektu honek erabilpenik ez zuen esplanada bat bizitzaz betetzea zuen helburu, auzolanean.

Plaza ekipatu antzeko bat sortzen dute bertan, etorkizuneko espazio publiko bat; aisirako, sukalderako, errefreskatzeko, musikarako, zinearentzako... txoko ezberdin eta dinamikoak dituena.

Plaza bezala definitu daiteke, baina baita parke edo espazio sozio amankomun bezala ere. Edozein klaseko pertsonentzat zabalik dagoen gizarte plataforma publiko bikaina sortzea lortu dute denen laguntzaz  La Latinako polikiroldegia erauztean sortutako orube huts honetan.

Bertan egin dena gure inguruko espazio askotan aplikatu genezakeela iruditzen zait. Gure herrietan asko eta asko dira hutsik, hilik, alperrik galtzen ari diren espazio zabal erabilgarriak eta beraz, gure herrien mesedetan, horrelako auzolanak egin ahal izatea erreibindikatzen dut.



Unai Etxeita

Habitat hiritarra - azken emaitza

Kurtsoa aurrera doan heinean kontestu ezberdinetan ari gara habitat-ak proposatzen, oraingo hontan habitat hiritarrean eraman dugu aurrera gure proiektua. Hiru gune ezberdin proposatzen zitzaizkigun ariketa egiteko, eta nik Donostiko udaltzainen goialdean dagoen behe solairua aukeratu dut. Hasieratik neukan buruan gune hau, izan ere jada proposatuta dagoen egitura hortan nire proiektua txertatzeak halako erakargarritasuna sorrarazten zidan.

Programak hiru irakaslerentzat bizitokia sortzeaz gain, espazio dinamiko bat sortzea ere eskatzn zigun, bertan erakusketak, festak, kontzertuak... egin ahal izateko.

Hasiera hasieratik oso argi neukan proposatuta zegoen egiturak protagonismo berezi bat izan behar zuela bizitokian, eta hori lortzeko egitura azaleratzea proposatu dut. Oso argi neukan baita ere gune argitsua nahi nuela, eta ahalik eta fatxada gardenena egin dut, beiraz.

Eraikinerako irisgarriasuna zaindu nahi nuen baita, horretarako egurrezko pasarela bat planteatu dut sarrerara hurbiltzeko, bejetazioz inguraturik.

Behin beirazko itxitura pasata, etxeko gune zabalenean sartzen gara, alde baean eskenatoki txiki bat duena. Gune honek ez du erabilera zehatzik; erabiera asko izan ditzakeen gunean da, dinamikoa. Bertan erakusketak, festak, hitzaldiak... egin daitezke, edo egongela gisa ere funtsionatu dezake.

Gune dinamiko horretatik eskubitara joz gero, eskailera azpian komun konpletoa aurki genezake, eta pixkat aurrerago jangela eta sukaldea. Sukalde eta jangelaren kasuan, txoko izaera eman nahi nion, lagunarterako gune apropos bat.

Aipatu beharra dago behe solairuan ate bakarra dagoela, komunekoa, eta honek komunikazioa asko errazten duela.

Lehe solairuan berriz, estudio konpartitu bat eta hiru logela daude, beirazko itxiturekin. Logela eta estudioak zuzenean faxadara ematen dute, logelen kasuan hegaldura txiki batekin. Gunearen barnealdean berriz, logeletara iristea ahalbidetzen duen igarobide bat dago, azpiko gune dinamikora ematen duena alde baten, izan ere, azpiko gune horren zati handi batek altuera bikotza du.

Orokorrean, bizitoki atsegina eta erosoa iruditzen zait, non gauza asko egin daitezkeen.



Unai Etxeita

" Kaiolak, aterkiak eta burbuilak" Javier Etxepare

Eskola honetako ikasle ohi den Javier Etxepare arkitektoak eskaini zigun “kaiolak, aterkiak eta burbuilak” izeneko hitzaldia. Bertan gure egunerokotasunean erabiltzen ditugun objektu hauek arkitekturarekin zuzenean lotu zituen, objektu hauei buruz dugun ikuspegia aldatuz.

 

Hasiera batean, izenburua interesagrria iruditu zitzaidan arren, aitortu behar dut hitzaldia pixkat neketsua egin zitzaidala ( Javierrek duen ahots lasaiagatik akaso), baina hitzaldiak aurrera egin ahala bere ereduei zentzua aurkitzen hasi nintzen eta berak planteatutako  ereduak nire inguruko txoko ezberdinetan imajinatzen, eta inguruko hainbat eredu ere etorri zitzaizkidan burura. Izan ere, sarritan egiten da arkitektura burbuilen, kaiolen edo aterkien funtzioa betetzeko.

 

Javierrek planteatutako lehen objektuak kaiola izan zen. Gure artean kaiolak askatasun ezarekin lotzen ditugu, preso izatearekin. Hala ere, Javierrek ideia horri buelta eman eta guztiz kontrakoa pentsarazi zigun, izan ere, berak itxitura trasluzido bezela planteatzen zituen, hau da, kanpoarekin harreman bisuala edukitzea ahalbidetzen digan horma bat bezala.

 

Bigarren objektua aterkia izan zen. Izan ere, guk aterkiak euria denean soilik zabaltzen ditugun arren,  arkitektura asko aterkietan oinarrituta daude. Aterkiek, kalean egon arren, nolabaiteko babesa eskaintzen digute inguruko faktore askorekiko eta ideia hori arkitekturan sarri eman den kontzeptua da estalkietan eta bestelako eraikinetan. Javierrek eredu bidez helarazi zigun ideia hori.

 

 

Hirugarren eta azken objektua burbuilak izan ziren. Burbuilek kanpoarekiko harremana guztiz mugatzen digute, baita kanpo harremana barnearekin ere. Isolamendu bezala funtsionatzen dute nolabait. Beharbada objektu hau izan da inguruko arkitekturarekin erlazionatzen gehien kostatu zaidana.

 

 

Unai Etxeita

La buena vida

Iñaki Abalosek idatzitako liburu honetan loft-aren inguruan hitz egiten da, loft-a benetan zer den azaltzen digu. Liburuaren hasierako zatian gai soziologiko eta filosofikoak jorratzen dituen arren, gero bete betean sartzen da loft-aren kontzeptua azaltzen, beraz, esan daiteke, hasierako zati soziologiko bat daukala loft-aren kontzeptua kontestu batean sartzeko eta horren ondoren loft-a azaltzen hasten dela..

 

Bere esanetan, loft bizitokietako hastapenean, bertan bizi ziren pertsonak pertsona alternatiboak ziren. Ohiko bizimodutik eta ideietatik at bizi zirenak eta gizarteak, orokorrean, bizitzaren inguruan zeukan ikuspuntuarekin bat egiten ez zutenak bizi ziren bertan. Bizitoki mota hau ez zen arkitektu famaturen baten hausnarketa batetik sortu, ez eta teknologiaren garapenari esker edo dirudunen kapritxo gisa; nahigabeko diseinu bat izan zen, pertsona gazteek beraien aurrezkiekin lokal bat erosi edo alokatu eta bertan erakusketak, tailerrak…. antolatzen zituzten. Pertsona gazte hauek sarritan bertan lotan geratzen ziren, eta apurka apurka lokal hura beraien bizitoki bilakatzen zen. Lokal horiek bizitoki bezala moldatzearen ondorio dira gaur egun hain famatuak diren loft-ak, baita

 

Garai hartako artista gazteren bati gaur egun loft-a  modernitatearekin, erosotasunarekin lotzen dugula esanez gero, eta XXI.mendean modan dagoen zerbait dela esanez gero, zihurrenik aurpegira barre egin zigun; baina paradoxa hori errealitate bilakatu da, eta gaur egun ia edozeinek nahiko luke loft batean bizi.

 

Gaur egun loft-ari buruz ugun ikuspuntua guztiz aldatu da, ia jabearen neurrira egindako espazio pertsonal eta kapritxosoa  bilakatzeraino, jatorriko ikuspuntuarekin talka egiten duen ikuspuntua dugu gaur egun loft-aren inguruan, baina funtsean, ideia berbera da: norberarentzako egokitutako espazio bizigarri eta, eroso bat sortzea.

 

 

 

Unai Etxeita

`Making off´ habitat hiritarra

Habitat hiritarrerako ematea prestazen nengoela atera nituen argazki batzuk. Bertan ematearen garapena ikus daiteke.

 

 

Unai Etxeita

 

 

 

 

 

Especies de espacios

 “Especies de espacios” liburua Georges Perec-ek idatzitako liburua da. Perec , XX. mendeko literatura frantseseko idazle garrantzitsuenetariko bat da.

 

 

 

Irakurtzen hasterakoan aitortu behar dut neketsua egin zitzaidala hizkera xelebre xamarra erabiltzen baitu. Orriak pasa ahala berriz, gaia ulertzen hasi naiz, irakurketara `engantxatzen` eta horri horiek pasa ahala esaldien eta beraien arteko konposizioaz jabetzen hasi naiz eta espazioen inguruan hausnartzen bukatu dut; beraz esan dezaket, liburuak bere helburua lortu duela nigan: Espazioaei buruz hausnartzea.

 

Liburu honetan,logelaz, oheaz, apartamentuaz, eraikinaz, kaleaz, hiriaz, auzoaz, txoko ezberdinez, landaz, herrialdeaz, Europaz, Munduaz eta, orokorrean, espazioaz hari da Perec hitz egiten eta gai hauei buruzko ikuspegi alternatibo bat proposatzen digu hausnarketa ardatz hartuta. Eguneroko bizitzan gure inguruan ditugun txoko eta espazio ezberdinei buruz, eta bertan dauden objektu eta altzariei buruzko beste ikuspuntu bat helarazten digu, gizartearen ohiko bisiotik at.

 

Lehen aipatu bezala, hasieran liburu nekeza iruditu zaidan arren, irakurri ahala asko gustatu zaidan irakurketa izan dela aitortu behar dut. Espazio ezberdinei buruz halako `gusanillo` bat eragin dit eta nire inguruko txoko ezberdinei buruz hausnartzea lortu du.

Unai Etxeita

Green Roof

Green roof delako moda berri honen inguruko hitzaldia, estalki berde edo jasangarrien ingurukoa, asko gustatu zaidala esan dezaket. Oso interesgarria iruditu zait eta jasangarritasunaren beste aspektu bat ikasi ahal izan dugula pentsatzen dut. Ingelesez oso jaioa ez naizen arren, hitzaldia nahiko ulerterraza iruditu zait hitz errazak erabiltzen baitzituen gauzak azaltzeko.

 

Ingurugiroari sarrita diru iturri bezala begiratu izan diogu historian zehar eta zor diogun errespetua eta errespetu horren kudeaketa jasangarria garatzea oso garrantzitsua dela iruditzen zait. A priori, teilatuan edo hormetan landareak jartzea nahi gauza absurdoa iruditu zait, baina ez da gauza berria eta honek dituen onurak ikusita aukera ona iruditzen zait. Ur konsumoa murrizten da, airea garbitzen da, hiriguneko beroketa murrizten da, leku atseginak sortzen dira, isolamendua hobetzen da, uraren ibilbide naturala errespetatzen da,... Onurak baino ez dakartza orokorrean.

 

 

 

Gauza asko hartu behar dira kontuan horrelako gauzak egiteko eta interbentzio gunearen arabera aldatuko da erabilitako metodoa, klimak, erliebeak, eraikinak, inguruak, landaredia autoktonoak eta beste hainbat faktorek eragingo dute, baina honen azterketa egitea interesgarria egiten zait modu honetan eraikina ingurunean modu ezin hobean integratzeko aukera sortzen baita, inguruneari egiten zaion inpaktua murriztuz. Arkitektura bernakularra ikasteko aukera ezin hobea ere izan daiteke azterketa hau.

 

 

Klasea aurrera zihoan heinean, eraikin isolatu batetik eraikin multzo batean aplikatu du estalki berde eta uraren bideraketa. Hiriak antolatzeko beste modu zentzuzkoagoa dela iruditu zait.

Uraren erabilera zuzenean energia berriztagarriekin konbina daiteke. Horrela, etxebizitzak ez dira zelula isolatuak, gaur egun moduan, behar dutena jasotzen dute eta soberan dutena bota.

 

Nire ustez etorkizuneko etxebizitzek uraren erabilera zuzenago bat izan beharko dute, baita energiarena ere, eta modu honetan eskuragarri dutena soilik erabiliko dute, autoefizienteak izan beharko dira. Gaur ikasitakoa erreferentzia gisa erabiltzea espero dut nire etorkizuneko proiektuetan, eta espero dut gure inguruan ere horrelako adibide gehiago ikusi ahal izatea, ez baitira sarritan horrelakoak ikusten.

Unai Etxeita

Habitata- Espazio bizigarria

Espazio bizigarria

 

 

Aurreko asteetan proposatutako ariketa bizitzeko leku apropos edo gustoko bat aukeratzea bazen, oraingo hontan norberak aukeratutako lekuan espazio bizigarri bat eraiki behar izan dugu, ingurua ahalik eta gutxien eraldatuaz.

 

Programaren arabera, espazio hau gune ezberdin bitan banatzen zen: lehenengoa, 40m2 tako gune finko eta amankomun bat; eta bigarrena berriz, 20m2 inguruko lau logela mugikor ziren, nahi genuenean jar eta kendu genitzakeenak.

 

 

Nire kasuan, espazio amankomuna hegoaldera guztiz irekitzen den kutsa bezala proposatzen dut, iparraldeko fatxada harriz egindakoa izango da, beste hirurak berriz gardenak izango dira, hegoaldeko eguzkiaz gozatzeaz aparte, bertatik kriston ikuspegiak ditugulako. Espazio honen elementu egituratzaile gisa komunak jarri ditut, kutsa horretan dagoen elementu estanko bakarra bait da, gainontzeko guztia kutsa honen inguruan kokatuz, dena konektaturik (sukaldea, egongela...)

 

 

 

Logelei dagokienez, bina jarri ditut espazioa amankomunaren alde banatan, railen bitartez mugitzen dira armairu bateko kajoi bat balitz bezala. Kasu honetan lehioak ireki dizkiot logela bakoitzak duen orientazioaren arabera. Logeletan ohea jartzeaz gain, ikasteko gune bat eta jantzitokia ere jarri dizkiot. Honez gain, logelaren bat mugitu edo kenduz gero, espazio horri beste erabilera bat eman genioke (Adib. Railen bitartez plataforma bat jarri eta terraza bat sortu genezake).

Sabai lau fin bat proposatu dut espazio guzti honek izan dezakeen arintasuna nabarmentzeko, egitura berriz, altzairuzko perfilez egitea pentsatu dut.

 

Inguruak eskaintzen duen desnibela ere aprobetsatzen saiatu naiz, eta kutxa azpian geratzen den gunean autoa uzteko leku bat jarri dut, ibilgailuz ere bertarako irisgarritasuna bermatzeko, espazio amankomunarekin eskalilera batzuen bitartez zuzenean konektaturik dagoena.

 

 

                                                                                                          

Unai Etxeita



Tailer integratua- Trinitate plaza

TRINITATE PLAZA

            Trinitate plazan irtenbentzio bat planteatzerako orduan, burura etorri zait Gantxegik Trinitate plazazo jatorrizko proiektuan egin zuen herri kirolen aldeko apustua. Gerora, saskibaloiko kantxak jarrita eta bolatokian egin ziren lanekin, plazazo jatorrizko esentzia hori galdu zela deritzot.

 Mendia eta hiria erlazionatzeko harreman mailakatu hori aldatu ez den arren, eta harreman honek bikaina izaten jarraitzen duen arren, plaza horrek herri kiroletarako zuen erabilera aldatu egin da. Gainera, hiri handietan herri kirolekiko eta kirol tradizionalekiko begirunea eta zaletasuna beherako bidean doala uste dut eta pena handia sentitzen dut kirol hauek galbidean daudela pentsatze hutsarekin.

 

Aipatutako puntu horiek kontutan izanda, Gantxegiren hasierako esentzia hori berreskuratzeko ahalegina egitea proposatzen dut, bide batez herri kirolei bultzada bat eman eta plazazo hasierako itxurara gerturatu.

Horretarako, gaur egun saskibaloiko kantxa dagoen lekuko zoladura guztia aldatzea proposatzen dut, idi probetako harrizko zoladura hori jarriaz.

Bestalde, lehen bolatokia zegoen lekuan, mendialdera, bolatokia itxitura baten bidez itxi eta local ezberdinak egin dituzte. Gune hortan ere planteatzen dut interbentzio bat, itxitura hori kendu eta bolatokia berreskuratuz.

Frontoia bere horretan mantenduko nuke.

 

Habitata

Habitata

 

Aurrerago eraikiko dugun gure eraikinaren proiektuari hasiera eman diogu, eta hasteko proiektua garatzeko beharrezkoa zen ingurua aurkitu behar izan dugu, baita zer pertsonek hartuko duten parte berta ere.

 

Nire kasuan, lekuari dagokionez ez dut batere dudarik izan, izan ere txiki txikitatik gustatu izan zait Garaiko (Bizkaia) San Juan auzoa, betidanik amestu dut etorkizunean bertan bizi ahal izatea; ingurua eta bistak ikusgarriak baitira. Beraz, ariketaren enuntziatua irakurri bezain pronto pentsatu nuen lekua eta nire imajinazioa segituen jarri zen dantzaka bertan zer egingo ote nuen pentsatzen.

 

Bertan biziko diren bizilagunen kasuan, ongi ezagutzen ditudan pertsonak aukeratu ditut, eraikina norberaren beharrizanei ahalik eta gehien egokitzeko. Beraz, aukeratutako lagunak ni neu (Unai), nire neskalaguna (Nerea), nire aita (Josu) eta nire ama (Marian) dira.  Bakoitzak bere afizio eta beharrizanak ditugu, baina gauza askotan ere bat gatoz, beraz, uste dut ez dela zaila izango gure arteko bizikidetza.

 

 

Unai Etxeita